ایران در اواخر سال پیش و اوایل سال جاری چهل روز با آمریکا و اسرائیل و عقبه ناتو در جنگ بود؛ در اواخر جنگ دیگر زیرساخت های انرژی و … نیز مورد حمله بودند. پس از آن نیز اگرچه جنگ مداوم نبود که چند ماه ایران تحت محاصره دریایی آمریکا بود به گونه ای که حتی مواد غذایی نیز نمی توانست از راه دریایی وارد شود. ما در همه این مدت جنگ و محاصره یک روز قحطی و نبود کالاهای اساسی را ندیدیم. مواد غذایی اساسی به وفور وجود داشت و بنزین و حامل های انرژی و برق و گاز و آب قطع نشد. در حقیقت باید کارنامه درخشان دولت در این مدت را پیش چشم داشت.
دولت هایی که درگیر جنگ و محاصره می شوند معمولا توانایی تامین کالاهای اساسی و تولید کالاهای اساسی را برای شهروندان خود ندارند؛ اما دولت چهاردهم در این زمینه خوش درخشید. دولت توانست همه مایحتاج مردم را تامین کند، حامل های انرژی را در دسترس نگه دارد و به اندازه قابل قبولی قیمت ها را ثابت نگه دارد. همزمان با این دولت و شخص رئیس جمهور مجری اصلی مذاکرات بودند و پزشکیان بارها در تماس و دیدارها با سران کشورهای دیگر از حقوق حقه ملت ایران دفاع کرد. رنج و سختی که دولت در این مدت برای مردم کشید قابل تحسین است.
کافی است مقایسه کنیم با اکراین وقتی درگیر جنگ شد. در حالی که اکراین محاصره نبود و تمامی غرب کمکش می کردند بارها و بارها و در مناطق مختلف با قحطی و نبود مواد غذایی اساسی روبرو بود. برق و ارتباطات و اینترنت بارها به صورت گسترده قطع شد. اروپایی ها و غربی ها با سیل کمک های خود توانستند اکراین را سرپا نگه دارند. اما ایران در این جنگ و محاصره بدون کمک هیچ کشوری توانست از پس کار خود برآید.