خانواده شهدا و ایثارگران در زمره کسانی هستند که حسن نیت و فداکاری خودشان را برای ایران از پیش نشان داده اند؛ این عزیزان کسانی هستند که اگر بخواهند هم نمی توانند در پی منافع شخصی خودشان باشند. تصور کنید کسی که خانواده شهید یا ایثارگر است؛ چگونه می تواند راه شهید یا ایثارگر خود را فراموش کند و به منفعت شخصی فکر کند؟! از این رو، وجود خانواده شهدا و ایثارگران در نهادهای نظارتی فرصتی است و ابزاری است برای تضمین مبارزه با هر نوع فساد و انحراف. اما با این حال، مطابق شنیده های گمان شکن سازمان دامپزشکی کل کشور با فرزندان و خانواده شهدا و ایثارگران به گونه ای خاص برخورد می کند که مصداق بی مهری و دور کردن آنها است.
بنابر شنیده ها خانواده شهدا در این سازمان مهم کشور، سوای تخصص و کارآمدی که پیشتر نشان داده اند و هیچ لکه سیاهی در کارنامه ندارند در راهروهای این سازمان از جایی به جای دیگر فرستاده می شوند؛ حکم آنها داده نمی شود و معلق هستند؛ در جایگاهی پایین تر از جایگاه شایسته خود قرار داده می شوند؛ رئیس سازمان دامپزشکی، جناب آقای دکتر رفیعی پور، آنها را نمی بیند و حتی داشتن میز محروم هستند! نکته جالبی است که رئیس یک نهاد مهم کشوری در جهت اکرام خانواده شهدا حتی آنها را نمی بیند! انتظاری که می رود این است که آقای دکتر رفیعی پور دست کم بازماندگان کسانی که برای این خاک شهید شده اند، را در دستور کار خود قرار دهد؛ و همچنین حتی اگر آنها را در جایگاه هایی خیلی پایین تر از جایگاه اصلی خود قرار می دهد یک میز و محل کار موقری را برای آنها تدارک ببیند. بر اساس شنیده ها نه تنها هیچ کدام از این موارد انجام نمی شود بلکه آنها را ماه ها و سالها در انتظار یک حکم قطعی نگه می دارند برای دلایل نامعلومی. لابد چون رئیس سازمان دامپزشکی و حتی وزیر جهادکشاورزی فراموش کرده اند که اگر شهدا نبودند آنها میزی نداشتند.
در دوران دفاع مقدس هشت ساله شهدای بسیاری برای ایران و اسلام جانفشانی کردند؛ اکنون پس از جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان تعداد شهدا بیشتر شده است؛ خانواده این شهیدان نیز اکنون به ما و نهادهای کشوری و لشکری نگاه می کنند و هر بی مهری در حق خانواده شهدا را با غم و اندوه نظاره می کنند. وظیفه یک یک ماست که قدردان خانواده شهدای سه دفاع مقدس باشیم.
وزارت جهادکشاورزی وارث سازمان دامپزشکی و جهادسازندگی است که جهادسازندگی شهدای بسیاری دارد که خانواده آنها اکنون باید توسط این وزارت تکریم شوند؛ اما برخلاف این وظیفه عمل می شود و هر کدام از آنها به نوعی بی مهری می کنند.
نمی شود بر اساس گمان و حدس سخن گفت اما طبیعتا هرکس چنین چیزهایی را بشنود یکی از چیزهایی که به آن فکر می کند این است که نکند برای سرپوش گذاشتن بر خطاهایی باشد که خانواده شهدا دور می شوند؟! درست یا غلط این پرسش به ذهن می آید؛ چون خانواده شهدا بسیار به سختی ممکن است بر هر نوع عمل غیرقانونی، کم کاری یا فساد چشم ببندند.
ما از سازمان دامپزشکی می پرسیم که آیا این مطالب مطابق واقع است؟ اگر نیست دلایل آن را اعلام کند. و اگر مطابق واقع است توضیح دهند که دلیل این نوع رفتارها چه چیزی است؟ از این رو، اگر سازمان مرتبط پاسخی در خور داشته باشد ما پذیرای آن خواهیم بود.