بازهم جنوب‌…

جنوبی که قلب ایران بود و هست جنوبی که این روزها به راحتی از حملات آمريکا به آن حرف میزنیم و به راحتی از کنارش می‌گذریم.

جنوب زیر امواج حملات وحشیانه است؛ اما اینجا می گویند فقط به جنوب «حمله» شد؛ گویی که خواسته باشند بر این زخم سرپوش بگذارند. این مردم یک عمر جنگیدند، پای خاک وآب وناموس جان دادند، اما خاک ندادن. خانه خراب شدند تا خانه های هموطنانشان خراب نشود. اما امروز هر جا را که میبینی میشنوی میخوانی سخن این است که «پرتابه هایی به جنوب اصابت کرد» از کدام پرتابه میگویید؟ آسمان وزمین جنوب زیر امواج حملات جنگنده هایآمریکای جنایتکار است. جنوب سالها است اتاق احیای ایران است وخودش نبض و ضربانش از کار افتاده است. به جنوب حمله نشده است بلکه به قلب ایران حمله شده است.

سکوت را بشکنید! هموطنان ما زیر موج حملات وحشیانه آمريکا در گرما ۶۰ درجه بی آب وبرق هستند. سکوت دیگر جایز نیست آقایان.

در لحظه ای که این نوشته را می نوشتم آمریکایی های جنایت کار به نزدیکی بیمارستان بقایی اهواز که مخصوص کودکان سرطانی است حمله کرد و بیمارستان تخلیه شد؛ حتی کودکان سرطانی از شر و بلای آمریکا در امان نیستند.