غلام همت آن رند عافیت سوزم
که در گداصفتی کیمیاگری داند
می‌خواستم در مورد حملات سیاسی به چهره های سیاسی که بعضا پیشتر نظامی بوده اند بنویسم؛ هر چه فکر کردم که چه بنویسم به یک نتیجه ختم می شد: با کافران چه کارت ار بت نمی پرستی؟! نظامی جان بر کف است و دیده نمی شود؛ سیاسی همیشه باید دیده شود وگرنه سیاسی نیست. ذات دیده شدن سبب طعن طاعنان و نیش زخم زبان است. داستان نظامی و سیاسی مثل جن و بسم الله است. داستان حکیمی است که با نادان درافتاده و شیخ اجل سعدی گفته است: «حکیمی که با جهال درافتد باید که توقع عزت ندارد.» این انتخابی است که آنها کرده اند.
چند ماهی از جنگ گذشته است و اوضاع سیاسی کشور به روال سابق برگشته است و زد و خوردها و مناقشات سیاسی شروع شده است و هر بار کسی هدف است؛ بسیاری از این اشخاص پیشتر نظامی بوده اند و در کار خود نیز خبره بوده اند. آیا می توان از آنها دفاع کرد؟ آری اما به حق؛ ولی این موضوع سرجای خود هست که آنها نیز باید می دانستند که سیاست جای دیگری است. یاد کسی افتادم که برای بسیاری از مردم اسمی ناشناس بود تا جنگ دوازده روزه: غلامعلی رشید علی نور، مشهور به غلامعلی رشید یا سردار رشید. فرمانده وقت قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء که متفاوت از قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء است. قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء تقریبا مغز متفکر فرماندهی دفاعی کشور است.
سردار شهید غلامعلی رشید نمونه ای از کسانی است که در کار خود بسیار خبره بود. همرزمان و کسانی که او را می شناختند همه به اتفاق یک چیز می گویند: باهوش، فرمانده مدیر و مدبر، کاردان، بی حاشیه و سالم بود؛ خانواده او نیز مانند خود او سالم و بی حاشیه هستند. نه در جایی هستند که پول زیادی هست و نه در هیچ پرونده ای اسمی دارند. نه پسر ناخلفی دارد و نه داماد و برادرزاده و برادر نادرست. آن قدر عادی و پاک که کسی آنها را نمی شناسد. سردار رشید را مردم نمی شناختند؛ شاید بسیاری از آنها که او عهده دار تامین امنیت آنها و خانواده شان بود او را نمی شناختند. تا حدی که اگر در خیابان او را می دیدند نمی دانستند کیست. نه در مصاحبه ها بود و نه تلویزیون تصاویر او را پخش می کرد. مانند بسیاری از نیروهایش که در این چند جنگ شهید شدند و هنوز شاید کسی نمی داند که بودند.
چنین مشخصاتی اگر به سیاست بیاید قطعا سیاسی محبوبی می شود اما کسی مانند رشید اهل این نبود که طلب نام کند و بخواهد دیده شود. در گمنامی زیست اما اثر جاودانه داشت. دیگران هم از او و امثال او الگو بگیرند.