در دو سال اخیر سازمان دامپزشکی کل کشور با ظرافت از میان شایعات و حواشی عبور می کرد اما چون این صرفا نوعی ظرافت برای دور کردن انتقادات بود بالاخره ضعف های مدیریتی هویدا شد و به موضوع بغرنج مرغ های تاریخ گذشته رسید.
این ماجرا اگرچه با مخالفت قاطع معاون سازمان دامپزشکی از بین رفت و به زودی رسانه ای شد و کاملا شفاف و هویدا شد اما نمونه ای بود از ساختار سست مدیریتی در سازمان دامپزشکی کشور.
ناهمگنی در لایه های مدیریتی
در ماجرای مرغ های تاریخ گذشته آنچه روشن است که به هر نحوی که بوده توزیع آنها رخ نداده است؛ خصوصا به لطف مقاومت دکتر مسعود محمدیان که تا حدی پیش رفت که دست های ناپیدا عزل اش کردند. این ماجرا نشان داد که لایه های مدیریتی سطح بالای سازمان دامپزشکی ناهمگن و نامنسجم است و یک دست نیست. اگر یک دست و قاطع بود نیازی به برکناری معاون سازمان نبود و سریعا جلوی حاشیه را می گرفتند.
دامداران هم دلخور شدند
ماجرای مرغ های تاریخ گذشته تنها موردی نبود که سازمان دامپزشکی در معرض نقد شدید بود؛ پیشتر توزیع نکردن واکسن های انبار شده در زمانی که دام ها بیمار بودند و دامداران از نداشتن واکسن می نالیدند، بخشی دیگر از ضعف های مدیریتی آن مشخص شد. این موضوع سبب شد که دامداران از سازمان ناراضی باشند.
دیوار اعتماد ترک برداشت
مورد مرغ های تاریخ گذشته اعتبار سازمان دامپزشکی را در میان مردم مخدوش کرد و ماجرای واکسن ها اعتبار سازمان را نزد دامداران تضعیف کرد. برای نهادی حاکمیتی مانند سازمان دامپزشکی که متولی اطمینان دادن به مردم برای امنیت غذایی است هیچ چیز بدتر از سست شدن اعتبار نیست. به فراخور آن نیز اعتبار وزارت جهادکشاورزی از تضعیف اعتبار رنج می برد. به هر حال، سازمان دامپزشکی زیر مجموعه وزارت جهادکشاوزی است و رئیس آن معاون وزیر.
پایان فصل سرد برای سازمان دامپزشکی
در ماه های اخیر سازمان دامپزشکی تغییرات مهمی کرده است؛ در ابتدا دکتر وحید صالحی به سرپرستی سازمان رسید و چند روز پیش نیز به ریاست سازمان منصوب شد. پس از آن تغییرات دیگری در سطوح پایین تر رخ داد و انتظار می رود که سازمان دامپزشکی بتواند به زودی از این گردنه سخت عبور کند و جایگاه معتبر قبلی خود را کسب کند. اگرچه این نه کاری است خرد! با سابقه ای که دکتر وحید صالحی در سازمان داشته و در دوره های قبل نشان داده است توانایی برگرداندن اعتبار سازمان را دارد. اما خطرات زیادی در کمین است و دیگر نهادهای حاکمیتی نیز باید کمک کنند: وزارت جهادکشاورزی، سازمان بازرسی و … .
دیوار اعتماد خشت به خشت ساخته می شود اما به یکباره فرو می ریزد؛ فرو ریختن آن در آنی است اما بازسازی آن زمان می خواهد. از دست دادن مرجعیت رسانه ای و از دست رفتن اعتماد سبب می شود که بازار شایعات گرم شود؛ سازمان برای کسب اعتبار به دو چیز نیاز دارد:
نخست، نظارت شدید و دقیق برای بستن راه هر نوع فسادی؛
دوم، اطلاع رسانی سریع، دقیق و صریح وقتی که فساد یا تخلفی رخ داده است.
وقتی سازمان سخت گیر باشد و رو راست هم باشد مردم می دانند که فساد و تخلف در آن ساده نیست و اگر فسادی باشد خود سازمان آن را اعلام می کند. دیگر جایی برای نگرانی مردم یا جولان عملیات روانی دشمن وجود ندارد.