اخیراً موجی از اخبار، شایعات و حاشیه‌سازی‌ها در شبکه ماهواره‌ای «اینترنشنال» حول محور پرونده «تراستی‌های نفتی» شکل گرفته است. بررسی‌های کارشناسان داخلی نشان می‌دهد این شبکه با یک پروژه از پیش طراحی‌شده، به دنبال انحراف افکار عمومی، ایجاد حاشیه امن برای خائنان اصلی و متهم کردن مسئولان پیگیر است. مطالبه به‌حق ملت ایران، شفافیت کامل و برخورد بدون اغماض با تمامی متخلفان است، نه قربانی کردن چند نفر برای پوشاندن جنایت اقتصادی عده‌ای دیگر.
ماجرای «تراستی‌ها» یا معتمدان فروش نفت در روزهای سخت تحریمی، یک واقعیت پیچیده و چندلایه است. برای درک درست این پرونده و نقشه‌های رسانه‌ای پیرامون آن، باید ابتدا واقعیت را از دروغ رسانه‌ای تفکیک کرد.
بخش عمده‌ای از این معتمدان، با ریسک بالا و در شرایطی که سیستم بانکی کشور تحت محاصره کامل بود، وارد میدان شدند تا چرخ اقتصاد و فروش نفت بچرخد. بسیاری از این افراد امروز یا پول کشور را به خزانه بازگردانده‌اند و یا به دلیل پیچیدگی‌های تحریمی، بلوکه بودن منابع در بانک‌های خارجی و پروسه‌های زمان‌بر تبدیل ارز، با تأخیرهایی مواجه هستند که ماهیت «خیانت» ندارد و نیازمند پیگیری‌های دیپلماتیک و حقوقی است.
اما در این میان، انگشت‌شمارانی هستند که از این فرصت سوءاستفاده کرده، پول ملت را بالا کشیده و به جای بازگرداندن ارز، به دنبال فرار رو به جلو هستند. هنرنمایی اصلی و خطرناک دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود.
فرار رو به جلو؛ سپر بلا کردن دیگران
شبکه‌هایی مانند «ایران‌اینترنشنال» که در خط مقدم جنگ ترکیبی علیه منافع ملی ایران قرار دارند، اخیراً تریبون خود را در اختیار همین متخلفان اقتصادی قرار داده‌اند. راهبرد این متخلفان و حامیان رسانه‌ای‌شان ساده اما مکارانه است: «تعمیم تخلف و ایجاد مه‌آلودگی در فضا». می خواهند وانمود کنند که تمامی معتمدان (تراستی ها) متخلف هستند و پول را برنگردانده اند؛ در حالی که تخلف تنها در برخی از آنها وجود دارد.
این عده که پول ملت را بلوکه کرده‌اند، با تغذیه رسانه‌های بیگانه، سعی دارند به جای پاسخگویی درباره سرنوشت میلیاردها دلار ارز، افکار عمومی را به سمت و سوی دیگری هدایت کنند. آنها با طرح ادعاهای بی‌اساس، تلاش می‌کنند مسئولان پیگیر، نهادهای نظارتی و قوه قضاییه را متهم کنند تا به این واسطه، پرونده اصلی خود را از حالت «خیانت و اخلال در نظام اقتصادی» به یک «دعوای سیاسی یا بانکی» تقلیل دهند.
ایجاد حاشیه امن برای خائنان
چرا «ایران‌اینترنشنال» باید نگران بازگشت پول چند دزد باشد؟! پاسخ در آموزه جنگ شناختی نهفته است. هدف این شبکه، ایجاد «حاشیه امن» برای این متخلفان است تا از یک سو، آنها را از چنگال قانون برهانند و از سوی دیگر، با بی‌اعتمادسازی افکار عمومی نسبت به نهادهای نظارتی و قضایی کشور، هرگونه برخورد قاطع با مفسدان اقتصادی را با برچسب «تسویه حساب سیاسی» همراه کنند.
رئیس قوه قضاییه و مقامات عالی امنیتی و اقتصادی کشور بارها بر این اصل تأکید کرده‌اند که «خط قرمز نظام، بیت‌المال مردم است و هیچ‌کس، فارغ از هر جایگاه و ارتباطی، مصون نیست». اما رسانه‌های معاند با بزرگ‌نمایی حواشی و ساختن متهمان مجازی، به دنبال ایجاد یک سپر انسانی برای دزدان واقعی هستند. آنها می‌خواهند افکار عمومی خشمگین از مشکلات اقتصادی، به جای تمرکز بر سرنوشت پول‌های بلوکه‌شده توسط چند خائن، درگیر حواشی ساختگی و تئوری‌های توطئه شود.
مطالبه اصلی: شفافیت و برخورد با همه متخلفان
در این میان، افکار عمومی، نخبگان و رسانه‌های متعهد داخل کشور باید هوشیار باشند و اجازه ندهند این بازی کثیف رسانه‌ای به نتیجه برسد. مطالبه به‌حق و قاطع ملت ایران از دستگاه قضا و نهادهای اطلاعاتی و نظارتی، «برخورد بدون تبعیض و شفاف با تمامی متخلفان» است.
۱. شفافیت در پرونده تراستی‌ها: دستگاه‌های نظارتی باید با قوت، تفکیک دقیقی بین «معتمدان صادقِ دچار چالش تحریمی» و «خائنانی که پول را تصاحب کرده‌اند» انجام دهند و نتایج آن را (با رعایت ملاحظات امنیتی) به اطلاع مردم برسانند تا حاشیه امن رسانه‌ای دزدان فرو بریزد.
۲. مقابله با پرونده‌سازی‌های انحرافی: نهادهای نظارتی و قوه قضاییه نباید اجازه دهد متخلفان اقتصادی با رسانه‌ای کردن حواشی و متهم کردن دیگران، صورت‌مسئله را پاک کنند. هر کس ادعایی دارد باید در چارچوب قانون و در دادگاه اثبات کند، نه در استودیوهای تلویزیونی لندن و واشنگتن.
۳. مطالبه‌گری دقیق: رسانه‌های داخلی و خواص باید خط روایی خود را از رسانه‌های بیگانه جدا کنند. به جای افتادن در دام حواشی ساختگی، باید سرنخ اصلی پول‌های گمشده و متخلفان واقعی را دنبال کنند.
کلام آخر
دزدان نفت و ارز این کشور، هرچقدر هم که سعی کنند با استفاده از تریبون‌های ماهواره‌ای و ایجاد غبار رسانه‌ای، خود را پشت سر دیگران پنهان کنند، در نهایت راه به جایی نخواهند برد. مطالبه امروز ایران، نه قربانی‌سازی برای فرار از مهلکه، بلکه جراحی دقیق و پاکسازی کامل رانت‌خواران و خیانتکاران است. افکار عمومی ایران فریب این سپرهای رسانه‌ای را نخواهد خورد؛ سرنوشت بیت‌المال باید روشن شود و دست تمام متخلفان، بدون هیچ‌گونه حاشیه امنی، از این نظام کوتاه گردد.