رضا رضائی
همزمانی چند تحول امنیتی و نظامی در منطقه، از اظهارات تازه بنیامین نتانیاهو و هشدارهای امنیتی اسرائیل تا تحرکات نظامی و تغییرات در وضعیت پروازی و هشدارهای هوانوردی، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا اتفاق تازه‌ای در منطقه در راه است.
نتانیاهو روز سه‌شنبه ۷ مهر، در پایگاه هوایی تل‌نوف و در کنار جنگنده‌های اسرائیلی گفت: «نشانه‌هایی داریم که دشمنان ما پیش از انتخابات تلاش خواهند کرد به ما حمله کنند.» او بدون اشاره به کشور یا گروه مشخصی، تهدید کرد که «دست بلند اسرائیل» می‌تواند در هر زمان و هر مکان پاسخ دهد. (The Times of Israel)
ساعاتی بعد، دفتر نخست‌وزیری اسرائیل اعلام کرد نتانیاهو در یک جلسه امنیتی، یائیر لاپید، رهبر مخالفان، را در جریان «هشدارهای مربوط به احتمال حمله در جبهه‌های مختلف در آستانه انتخابات» قرار داده است؛ با این حال، دفتر نتانیاهو هیچ جزئیات عملیاتی درباره منشأ تهدید، زمان احتمالی یا اهداف احتمالی ارائه نکرده است. (The Times of Israel)
این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که انتخابات اسرائیل برای ۵ آبان برنامه‌ریزی شده و همزمان، موضوع امنیت و تهدیدهای منطقه‌ای به یکی از محورهای اصلی فضای سیاسی اسرائیل تبدیل شده است. رویترز نیز در تحلیل خود از سخنان اخیر نتانیاهو، آن را در چارچوب تلاش او برای برجسته کردن نقش خود به‌عنوان چهره‌ای امنیت‌محور در آستانه انتخابات بررسی کرده است. (Reuters)
با این حال، از کنار هم قرار دادن این اظهارات با تحرکات نظامی، جابه‌جایی تجهیزات، هشدارهای هوانوردی و برخی اطلاعیه‌های امنیتی، نمی‌توان به‌تنهایی به این نتیجه رسید که حمله‌ای قطعی و قریب‌الوقوع در دستور کار است. بخشی از این هشدارها ممکن است مربوط به وضعیت موجود یا برنامه‌های معمول جابه‌جایی نیروها باشد و برای ارزیابی آنها باید تاریخ صدور و زمینه هر مورد جداگانه بررسی شود.
در فضای رسانه‌ای و اطلاعاتی منطقه، با این حال، مجموعه این نشانه‌ها توجه ناظران را به این احتمال جلب کرده که ممکن است در آینده نزدیک اتفاق مهمی در حال شکل‌گیری باشد؛ از یک تشدید محدود تنش تا یک اقدام نظامی گسترده‌تر.
در چنین شرایطی، مهم‌تر از پیش‌بینی قطعی زمان یا نوع اقدام، رصد لحظه‌ای تحرکات نظامی، وضعیت پایگاه‌ها، پروازهای نظامی، هشدارهای هوانوردی و اظهارات رسمی طرف‌های درگیر است. نیروهای مسلح ایران نیز در برابر چنین وضعیتی، طبیعتاً باید سطح هوشیاری و آمادگی خود را حفظ کنند تا غافلگیری احتمالی به حداقل برسد.
فعلاً شواهد علنی برای اعلام قطعی وقوع یک حمله بزرگ وجود ندارد؛ اما تعدد همزمان نشانه‌های سیاسی، امنیتی و نظامی، موضوع را به مسئله‌ای جدی برای رصد دقیق تبدیل کرده است.