بسم الله الرحمن الرحیم
خبر شدیم استاد رادفر، پژوهشگر و استاد دانشگاه به رحمت حق پیوست. این ضایعه‌ی بزرگ را به همه‌ی اعضای پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تسلیت عرض می‌کنم. مرحوم دکتر رادفر هر کتاب و نشریه‌ای که چاپ می‌شد، می‌خرید و کتاب‌شناس بزرگی بود که هر شخصیت فرهنگی و آثار او را می‌شناخت و کتابهای بسیار متعددی درباره‌ی شخصیت‌های فرهنگی گذشته و آثار آنها نوشته است.
این همکار و دانشمند گرامی اگر چه پیوند خود را از زمان بازنشستگی به ظاهر با پژوهشگاه قطع کرده بود، اما فیض و دانش او با پژوهشگاه همواره ادامه داشت و کتابهای او راهنمای پژوهشگران بود.
بنده انتظار داشتم قبل از او از دنیا بروم؛ اما خداوند چیز دیگری مقدّر کرده بود. به قول نظامی:
همی گفتم که خاقانی دریغاگوی من باشد
دریغا من شدم آخر دریغاگوی خاقانی
درست است که نه من نظامی‌ام و نه مرحوم دکتر رادفر خاقانی؛ اما با قول عین القضات: “این شعرها آینه است. آن که آیینه را صیقلی کرده است برای این نبوده است که تنها تصویر خود را در آن ببیند. دیگران هم می‌توانند تصویر و نقد حال خود را در آن بنگرند.”
خداوند مرحوم دکتر رادفر را بیامرزد و او را در جوار رحمت خود جای دهد و به وابستگان او و اعضای پژوهشگاه علوم انسانی صبر عطا فرماید.
تقی پورنامداریان، بیستم مهر ۱۴۰۵