احمد جعفری چمازکتی
وقتی به تاریخ پنجاه سال گذشته این کشور می نگری، تنها می توانی بگویی: عجب ملتی است این ملت ایران!
این ملت از روزی که ردای استقلال بر تن کرد، از دوست و دشمن ضربه خورد، افتاد اما دوباره ایستاد.
شنیع ترین پدیده های بشری را بر سر ملت ایران آوار کردند ، از جنگ های شهری تا ترور تا بزرگترین جنگ معاصر که هشت سال تمام همه منابع این ملت را بلعید، اما ایرانیان بعد از جنگ دوباره ایستادند.
دیوار در دیوار، محاصره در محاصره و جنگ پشت جنگ اما این ملت مصداق این شعری زیبای حضرت مولانا شد:
اين جهان کوه است و فعل ما ندا
سوی ما آيد نداها را صدا.
ایستادگی هزینه دارد، درد دارد، گشنگی دارد، مصیبت عزیزان دارد و صدها و هزاران گره کور، اما پایان خوش هم دارد.
دیگرانی که تا دیروز متاثر از جنگ فرهنگی دشمنان تمدن ایرانی ، از ایرانی خواندن خود شرم داشتند ، امروز اعتراف میکنند که ایرانی بودن آنهم در دل خاک دشمن برایشان امتیاز و احترام می آورد و این مهم تنها در سایه ایستادگی یک ملت میسر شده است.
ملتی به گستردگی نامها و نژادها و اصناف و نهادها و سازمانها و مدافعان وطن ، همه و همه پشت یک نام و یک کشور : ایران.
در جهان خاکستری امروز، استقلال، مجد و عظمت ملت ها، تنها در سایه ایستادگی و مقاومت حفظ می شود چرا که سازمانها و قوانین بین المللی، سایه ی زورمندان روی زمین هستند. برای درک این حقیقت، غزه، ونزوئلا، آفریقا و.. مصادیق روشنی است.
