رقابت‌های کشتی قهرمانی جهان ۲۰۲۶ به میزبانی آستانه قزاقستان شب گذشته به پایان رسید تا عنوان قهرمانی تیم شایسته کشتی فرنگی و سومی تیم ملی کشتی آزاد، ره‌آورد یک سال تلاش و زحمت اهالی تیم‌های ملی کشتی باشد. اتفاق مهم در این دوره از رقابت‌ها، حفظ تاج و تخت قهرمانی حسن رنگرز و شاگردانش بود که در عین شایستگی و با کسب بیش‌ترین مدال در ادوار تاریخ کسب شد تا بار دیگر بر همه ثابت شود که یکی از بهترین مربیان جهان نه تنها کسب قهرمانی را، بلکه حفظ آن را هم به نیکی بلد است و در این مسیر با اختیار تام جلو خواهد رفت.
در عین حال اما تیم کشتی آزاد کشورمان که سال ۲۰۲۵ با کسب ۱۴۵ امتیاز بالاتر از ایالات متحده آمریکا و ژاپن به مقام قهرمانی رسیده بود، با بازگشت روسیه به جدول امتیازی و هم‌چنین درخشش بی‌حدوحصر کشتی‌گیران آمریکایی به رده سوم تنزل کرد و جام قهرمانی را از دست داد. شاید نکته مهم در قهرمانی سال ۲۰۲۵ همین باشد که اکثر کشورهای صاحب نام کشتی، رقابت‌های جهانی بعد از بازی‌های المپیک را خیلی جدی نمی‌گیرند و آن را اولین میدان مهم برای نسل جوان و جدید بعد از المپیک خود می‌دانند؛ اتفاقی که سال قبل هم رخ داد و آمریکایی‌ها چندان توفیقی در کرواسی کسب نکردند اما با تیمی به مراتب قوی‌تر و بهتر، عنوان قهرمانی را در آستانه تصاحب کردند و بازگشت روسیه هم نشان داد که ایران هنوز حاکم بلامنازع کشتی آزاد جهان نیست.
از دیگر اتفاقاتی که در آستانه رخ داد، دور از انتظار نشان دادن کشتی‌گیران شاخصی مانند حسن یزدانی، کامران قاسم‌پور، سینا خلیلی، امیرمحمد یزدانی و امیرحسین فیروزپور است. نفراتی که شانس مدال طلا بودند، بدون مدال یا با حداقل مدال و امتیاز به خانه برمی‌گردند تا نقش مهمی در این ناکامی داشته باشند. البته نباید از درخشش ثابت و مطمئنا امیرحسین زارع و بازگشت باشکوه احمد محمدنژاد جوان به سادگی گذشت.
در بخش دیگر باید به نقش مشاوران و افراد امینی پرداخت که اتفاقاً در مسئولیت خود چندان موفق نیستند اما شاید بنا به دلایلی دیگر، بیشتر از آن که در کشورمان باشند، مسیرهای هوایی را طی می‌کنند. کسانی که حتی حمید سوریان را به درستی نمی‌شناسند و او را در رسانه ملی به‌عنوان ورزشکار شاخص رشته‌ای کاملا غیرمرتبط معرفی می‌کنند، در نقش مشاورانی برای رئیس فدراسیون کشتی قدم برمی‌دارند که تمامی اطلاعات و تحلیل‌های‌شان غلط است و اساساً مجیزگویی را برای حفظ جایگاه خود و حفظ بلیت‌های پرواز به سراسر دنیا، از آمریکا تا قزاقستان بدل به رویه کرده‌اند.
هر چه که هست، زنگ خطر و هشدار برای کشتی ایران به صدا درآمده. شاید پژمان درستکار به مشاوران و دستیارانی به مراتب باهوش‌تر و متخصص‌تر از گروه کم نام و نشان کنونی نیاز داشته باشد و شاید هم تصمیم دیگری باید برای تیم ملی آزاد گرفت اما هم‌چنان نباید از نقش‌آفرینی بادمجان دور قاب‌چین‌هایی که با تمجید و اَکت دروغین در این ناکامی سهیم هستند را نادیده بگیریم. دوستی و رفاقت به آن است که بدی‌ها و اشتباهات را بگوئیم، نه آن که صفر را صد نشان بدهیم تا مبادا منافع‌مان به خطر بیفتد!
