وزیر آموزش و پرورش که در ابتدای تصدی این پست قول بهبود وضعیت معیشتی معلمان را داده بود اکنون از طریق بازی با اعداد به دنبال موجه جلوه دادن عملکرد فاجعه‌بار خود در این زمینه است. افزایش قانونی حقوق معلمان که هر سال در قانون بودجه دیده می‌شود و همۀ کارکنان دولت را در بر می‌گیرد امری نیست که آن را دستاورد این وزارتخانه قلمداد کنیم؛ به همین دلیل تنها حوزۀ مانور جناب وزیر، رفاهیات ناچیز و البته پر سر و صدای سالانه ۱۰ میلیون تومانی است که چه خود ایشان و چه معاونشان آقای فرهادی فراموش نمی‌کنند در هر فرصتی منت آن را سر جامعۀ فرهنگیان بگذارند و آن را چون مدال افتخار همه جا نشان می‌دهند. وزیر آموزش و پرورش در آخرین مصاحبۀ خود با ابراز شرمندگی به مشکلات معیشتی فرهنگیان اذعان کرد و گفت:
«موضوع معیشت معلمان یکی از دغدغه‌های جدی ما و دولت بوده است. واقعیت این است که خود من بسیار خویشتن‌داری کرده‌ام و مراقب بوده‌ام که خیلی در فضای رسانه‌ای به این مسئله نپردازم. اگر اقدامی هم انجام دهیم، خود معلمان متوجه می‌شوند و حتماً آن را تأیید می‌کنند. اما واقعاً دوست ندارم درباره آنها زیاد صحبت کنم اگر کاری انجام نشده باشد، ما در برابر معلمان شرمنده هستیم و همچنان محکم پیگیر دغدغه‌های معیشتی معلمان هستیم. در حوزه رفاه معلمان تلاش می‌کنیم رفاهیات فرهنگیان را هم پایدار کنیم و هم افزایش دهیم. سال گذشته حدود ۶ همت برای رفاه فرهنگیان اختصاص داده شد و در سال جاری نیز تقریباً ۱۲ همت اعتبار صرفاً برای رفاه معلمان در نظر گرفته شد. سازمان برنامه و بودجه نیز همواره در این حوزه مساعدت کرده و به ما کمک کرده است.»
سه سال است جناب وزیر مدعی سیاست «بی‌سر و صدا» پیگیری کردن معیشت فرهنگیان است؛ به باور ایشان معلمان خودشان متوجه واریزی‌ها در فیش‌ها و واریزی‌ها می‌شوند! اما فرهنگیان همیشه آخرین نفر از این اتفاقات باخبر می‌شوند؛ زیرا پیش از هر جا اخبار واریز رفاهیات ناچیز ۲ و ۳ میلیونی از بلندگوی رسانه‌های مختلف پخش می‌شود. بله! جناب وزیر خودشان می‌دانند که ۲ یا ۳ میلیون تومان واریزی اینقدر منت گذاشتن ندارد برای همین رندانه از اعداد ۶ همت و ۱۲ همت صحبت می‌کنند تا مثلاً بزرگی کار خود را نشان دهند. اما ما می‌دانیم از این ۶ همت که وزیر اینگونه با آب و تاب از آن سخن می‌گویند در سال گذشته نهایتاً ۱۰ میلیون تومان سهم هر فرهنگی شده است. بله حتماً فرهنگیان تأیید می‌کنند که با فیش حقوقی ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومانی و رفاهیات سالانۀ ۱۰ میلیون تومانی نمی‌توان گذران زندگی کرد. بهتر است همان سیاست سکوت رسانه‌ای را در پیش بگیرید و اگر مرهم جراحت معلمان نیستید حداقل با این مصاحبه‌ها بر جراحتشان نمک نپاشید. شما حتی از اجرای فوق العاده ویژه و فوق العاده خاص هم عاجز مانده‌اید آنگاه منت رفاهیات سالانه ۱۰ میلیون تومانی را سر معلم می‌گذارید. بهتر است از این به بعد در ساختار دولت عنوان «وزارتخانۀ آموزش و پرورش» به «یتیم‌خانۀ آموزش و پرورش» تغییر کند؛ زیرا این وزارتخانه سال‌هاست پدر ندارد.
