شاگردان امیرقلعه‌نویی دیروز در یک دیدار دوستانۀ پرتکرار مقابل ازبکستان با نتیجۀ سه بر یک مغلوب شدند. نتیجه‌ای که بسیاری از علاقمندان فوتبال را از کسب نتایج مناسب در جام ملت‌های آسیا ناامید کرد.
قلعه‌نویی که بعد از جام جهانی تا توانست از نتایج خود در این رقابت‌ها حماسه ساخت و فاکتورهای آن را نیز دریافت کرد حال به زمین سفت واقعیت رسیده است. انتخاب بازیکنان برای اولین اردوی آماده‌سازی پس از جام جهانی بسیار بحث‌برانگیز شده است. خط زدن بازیکنان مستعد و جوانی همچون مهدی قائدی و اللهیار صیادمنش به دلایل غیرفوتبالی و به قول امیر خان «حب و بغض»، دعوت از بازیکنانی که حتی در تیم‌های باشگاهی خود فرصت بازی پیدا نکرده‌اند، بازی دادن به بازیکنان در پست‌های غیرتخصصی و موارد دیگر همگی نشان از این دارد که راهی که جناب سرمربی و کادرفنی بسیار دانشمندش در پیش گرفته‌اند به ترکستان است. اصرار قلعه‌نویی به استفاده از بازیکنان مسن در ترکیب اصلی و ترس آشکار از بازی دادن به جوانان به یک بیماری لاعلاج تبدیل شده است. نکتۀ جالب توجه این است که خود او در کنفرانس خبری پس از بازی از اشتباهات بازیکنان پرتجربه‌اش گلایه کرد. اما بهتر نیست او ابتدا سوزن را به خودش بزند؟ اگر قرار است بازیکنانی با سابقۀ سه حضور پیاپی در جام جهانی و بیش از صد بازی ملی در دیدارهای دوستانه چنین اشتباهاتی مرتکب شوند بهتر نیست به همان جوانان بازی بدهید تا لااقل غر زدن‌هایتان قابل تحمل باشد؟ آقای قلعه‌نویی این حرف‌ها را برای که می‌زنید؟ نکند ما باید پاسخ‌گوی دعوت از احسان حاج صفی و اشتباه او روی گل اول باشیم؟ یا ما باید دربارۀ دلایل اشتباه بچگانۀ بیرانوند به شما توضیح بدهیم؟
می‌شود به فوتبال‌دوستان توضیح بدهید که آوردۀ کادرفنی پرادعا و دانشمند شما که در گردن‌کشی برای رسانه‌ها ید طولایی دارند جز بازی «بکش‌زیرش» یا همان «علی‌اصغری» خودمان و سانترهای بی‌ثمر و زودهنگام چه بوده است؟ آن هیبرید فورمیشنی که سعید الهویی و هومن افاضلی با نخوت و تکبر بر زبان می‌آورند کجاست؟
آقای قلعه‌نویی شما و این کادر غیرفنی اگر امروز از مسند هدایت فنی تیم ملی فوتبال ایران کنار بروید بهتر از فرداست. شما فوتبال ما را هم از نظر فنی و هم اخلاقی به زمان پیش از کی‌روش بازگرداندید. تنها سود حضور چندسالۀ شما بر روی نیمکت تیم ملی به جیب شما رفته و سر فوتبال بی‌کلاه مانده است؛ پس با یک خداحافظی هم ما را خوشحال کنید و هم خودتان با میلیاردها میلیارد پول بی‌زبانی که به جیب زده‌اید بروید و استراحت کنید؛ به پیروی از سلحشور در فیلم آژانس شیشه‌ای به شما می‌گوییم: «دهه‌ات گذشته مربی!».
