علی افتخاری
کارشناس ورزش
برای فوتبال ایران دیگر آبرویی نمانده و این مدیران فوتبال‌اند که از پاسخ گریزانند!
سال‌هاست قلم‌های مستقل و دلسوز، یک خواسته ساده و قانونی را تکرار می‌کنند:
دخل و خرج فوتبال را به مردم نشان دهید.
بگویید میلیاردها تومان و میلیون‌ها دلار فوتبال از کجا می‌آید و کجا هزینه می‌شود؛ درآمد اسپانسرها، تبلیغات، لیگ‌ها، و سایر منابع مالی چه میزان است و در کدام حساب‌ها می‌نشیند و چگونه خرج می‌شود؟
این خواسته نه سیاسی است، نه شخصی و نه سهم‌خواهی؛ نامش شفافیت است.
اما چرا فدراسیون فوتبال، به‌جای گشودن پنجره‌های حسابرسی، پرده سکوت را ضخیم‌تر میکند؟
وقتی گزارش‌های نهادهای نظارتی از ابهامات و تخلفات مالی و مدیریتی سخن گفته‌اند، سکوت دیگر پاسخ نیست؛ سکوت، پرسش‌ها را بزرگ‌تر میکند.
مهدی تاج باید بداند ریاست فدراسیون، مصونیت از پرسشگری نیست.
اهالی قلم دشمن فوتبال نیستند, آنان چشم بیدار فوتبال‌اند.
و خطاب به دستگاه‌های نظارتی نیز باید گفت:
اگر تخلفی وجود ندارد، شفاف‌سازی کنید؛ و اگر تخلفی احراز شده، چرا برخورد نمی‌شود؟
نمی‌شود هم از سلامت فوتبال سخن گفت و هم حساب‌های آن را پشت دیوارهای سکوت پنهان کرد. سازمان بازرسی کل کشور، وزارت ورزش و دیوان محاسبات جملگی جرأت ندارند به تاج بگویند بالای چشمت ابروست.
فوتبال برای مردم است؛ پول فوتبال نیز باید در برابر مردم شفاف باشد.
این‌جا دیگر مسئله یک رئیس، یک فدراسیون یا چند خبرنگار نیست؛
مسئله، حرمت قانون و حق مردم برای دانستن است.
و بسیار غم انگیز است که در فوتبال ایران و وزارت ورزش
پرسیدن و انتقاد کردن هزینه داشته باشد، اما پاسخ ندادن هیچ هزینه‌ای نداشته باشد!
این همان جایی است که ورزش ما خصوصا فوتبال، قبل از آنکه بازی را ببازد، اخلاق را باخته.
واقعا جای تأسف دارد وزیر ورزش که در برابر یک انتقاد از معاونان و بخشنامه خجالت آور “”تعارض منافع “” منتقدان را تهدید و تحدید میکند چرا توان برخورد با فدراسیون فوتبال را ندارد ؟
