چند وقت پیش در خبرآنلاین نوشتم که بحث حاکمیت بر فضای مجازی موضوعی مهم است؛ چیزی هم تراز با اعمال حاکمیت بر خاک و دریا و هوا است. این درست است که فضای مجازی تحت انقیاد ارزش های غربی است و طبیعتا اکثر سکوهای اجتماعی و ابرنهادهای فناوری اطلاعات متعلق به آمریکا است و ارزش های آمریکایی را حمایت می کند؛ اما نمی توان به این دلیل تماما اینترنت را بست یا اینترنت بین الملل را از مردم گرفت. پس از کم شدن شرایط بحرانی ناشی از جنگ و رفع خطرات نهفته در اتصال عمومی به اینترنت بین الملل دولت و نهادهای تصمیم گیر بر این اتفاق کردند که دیگر وقت باز شدن اینترنت است. رئیس جمهور برای بررسی این موضوع مهم دستور ایجاد «ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور» مصوب 1405/2/22 صادر کرد. پس از بررسی های این ستاد دولت با هماهنگی نهادهای فرادست و سیاست گذار تصمیم به بازگشایی اینترنت گرفت.
پس از آن برخی از چهره های پ هیاهو و سرسخت این مصوبه دولت را مورد انتقاد شدید قرار دادند. استدلال آنها این بود که ستاد تشکیل شده توانایی تصمیم گیری ندارد. آنها به دیوان عدالت اداری شکایت کردند. پس از طی فرآیند قانونی در دیوان عدالت اداری دیوان رای کرده است که ستاد مذکور گزارش خود را به رئیس جمهور می دهد و تصمیم نهایی با ریئس جمهور است و شکایت رد شده است.
متن قرار دیوان عدالت اداری که قطعی اعلام شده ، به شرح ذیل است:
با عنایت به اینکه براساس نامه شماره 23426 مورخ 1402/3/17 رئیس دفتر رئیس‌جمهور که متضمن اعلام موافقت رئیس‌جمهور با اصلاح بند 2 تبصره (هـ) ذیل ماده 5 سند ایجاد ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور است مقرر شده که ستاد فوق در جریان اعمال وظایف و اختیاراتش نظر پیشنهادی خود را در نهایت به رئیس‌جمهور ارائه می‌کند تا رئیس‌جمهور به اتخاذ تصمیم درخصوص موضوع بپردازد و با این حکم در ساختار و کارویژه‌های ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور تغییرات اساسی ایجاد شده و در نتیجه آن رسیدگی به شکایات مطروحه منتفی گردیده است، لذا موجبی برای رسیدگی به شکایات صورت گرفته وجود ندارد و مستند به حکم مقرر در ماده 85 قانون عدالت اداری اصلاحی 1402 درخصوص خواسته قرار رد شکایت صادر می‌گردد. این قرار قطعی است.
بحث تنها این نیست که چه کسی تصمیم می گیرد بلکه بحث این است که بسیاری از مردم می خواهند که اینترنت بین الملل وصل باشد زیرا بسیاری از آنها کسب و کارهای خرد مبتنی بر فضای اینترنت دارند؛ برخی دیگر می خواهند به مطالب علمی و پژوهشی دسترسی داشته باشند و به همین گونه هر کس نیازی دارد. وقتی اوضاع بحرانی نباشد و دیگر نیازی به قطع اینترنت بین الملل وجود نداشته باشد طبیعتا خوب نیست که دولت خواسته ای مردمی را تامین نکند. خصوصا که وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات بارها تاکید کرده است که در حالت عادی باز بودن اینترنت نفع بیشتری از بسته بودن آن دارد؛ این موضوع سلیقه ای نیست بلکه بر اساس بررسی های تخصصی صورت گرفته است.
