به‌جای اینکه تمام وقت و انرژی‌تان را صرف آدم‌ها کنید، گاهی با کتاب‌ها خلوت کنید! کتاب می‌تواند به شما بازخورد بدهد؛ مثل یک آینه، چیزهایی را که هستید و چیزهایی را که باید باشید، نشانتان می‌دهد. سطح آگاهی‌تان را بالا می‌برد، به شما خیانت نمی‌کند، و حتی اگر به آن دل ببندید، احساس نمی‌کند که باید روزی شما را پس بزند. برای کتاب پول خرج کنید، برایتان مایه می‌گذارد؛ هرجا بروید، همراهتان است و هر وقت بخواهید، کنارتان می‌ماند. اما خدا نکند خودت را خرج بعضی آدم‌ها کنی! با یک مویز گرم می‌شوند و با یک غوره سرد؛ امروز دوستت دارند و فردا ممکن است به‌سادگی فراموشت کنند. البته این را نباید به همه‌ی آدم‌ها تعمیم داد؛ انسان‌های ارزشمندی هم هستند که حضورشان از صدها کتاب آموزنده‌تر است. اما مسئله اینجاست که نباید آرامش و ارزش خودمان را به رفتار متغیر دیگران گره بزنیم. کتاب بخوان؛ با خودت خلوت کن؛ آگاهی‌ات را بالا ببر؛ و خودت را بی‌حساب خرج هر کسی نکن. امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند: «کسی که با کتاب آرامش پیدا کند، هیچ آرامشی را از دست نداده است.»
