احمد جعفری چمازکتی
تا دنیا دنیاست، غم ماکان و ۱۶۷ همکلاسی او در مدرسه شجره طیبه میناب، در دلمان زنده است.
تا دنیا دنیاست، همه آنهایی که درخواست بمباران ایران را داشتند باید بدانند در این جنایت شریک هستند.
آنها را به وجدان نداشته شان ارجاع نمی دهم. هر وقت ، هر جا، نام میناب به گوششان خورد، باید از شرم همراهی با کودک کشان غربی، احساس تهی شدن از انسانیت به آنان دست بدهد.
باید یادشان بیایید که به بهای درخواست آنان از نتانیاهو و ترامپ، بسیاری از کودکان معصوم میناب، برای دفن شدن، پیکری نداشتند.
تابوت بسیاری از بچه ها، حاوی وسایل مدرسه شان بود. از ماکان هم یک پولیور آبی و کفش هایش !
شما که از ترامپ خواستار بمباران ایران شدید، آیا فرزند دارید؟! اگر دارید حالا هر وقت به چهره اش نگاه می کنید، ماکان پولیور آبی را به یاد می آوردید!
شما که بعد از بمباران مدرسه میناب پایکوبی کردید، حتما بویی از انسانیت نبردید. چرا که حیوانات هم برای حذف همنوع خود، از شکارچیان طلب یاری نمی کنند.
بی وطنانی که برای هموطنان خود مرگ خواستند و بر جنازه هایشان پایکوبی کردند، بدانند که در وطن خود حتی یک قبر هم نخواهند داشت.
ملت ایران، از کوچک و بزرگ در مقابل دشمنان وطن، چون کوه ایستاده اند. فردای این جنگ، آرامش همراه با غرور برای وطن پرستان و درد و عذاب دائمی برای وطن فروشان خواهد بود.
