مارپیچ مرگ مذاکره

مذاکرات ایران با غربی ها به مارپیچ مرگی تبدیل شده است؛ چیزی مانند مارپیچ مرگ مورچه ها که با اختلال راهیابی آ» قدر دور خود می چرخند تا بمیرند. ایران از سال ۸۱ تاکنون در مذاکره با تمام غرب بوده است و همه راه ها را رفته است. سال ۱۳۹۴ پس از ۲۰ ماه مذاکره سنگین توافق برجام منعقد شد اما یک سال و اندی بعد ترامپ توافق برجام را به هم زد بدون هیچ دلیلی. در یک سال اخیر دو بار با مذاکرات «مثبت» و «رو به جلو» و «سازنده» به ایران حمله شد و هنوز این مارپیچ به دور خود می چرخد تا وقتی که آمریکایی ها انبارها و زرادخانه خود و اسرائیل را پر کنند و دوباره جنگ را شروع کنند. کشورهای منطقه نیز همین کار را خواهند کرد و چه بسا در دور بعدی جنگ آنها نیز پیش قدم جنگ شوند.

ما همیشه در معرض تبلیغات مذاکره بوده ایم: اینکه مذاکره مانع جنگ است؛ اینکه گفتگو اختلافات را از میان می برد. من پیشتر نوشته ام که این افکار خلط مبحث اخلاق فردی و روابط بین الملل است. نه تنها برخی از مردم این تصور را دارند که مذاکره می تواند مانع جنگ باشد بلکه هنوز برخی از مسئولان نیز چنین تصوری دارند. آمریکایی ها چه کاری باید بکنند تا ما باور کنیم که دشمنی آنها با ما بر سر موضوعات خاص نیست، بلکه خصومت وجودی است؛ تا ما وجود داریم آنها دشمن ما هستند مگر به برده ای گوش به فرمان آنها تبدیل شویم. دوستی کردن دشمن از این است که دیگر حیله ای ندارد مجبور است از در دوستی درآید. به قول سعدی: دشمن چو از همه حیلتی فرو ماند، سلسلهٔ دوستی بجنباند، پس آنگه به دوستی کارهایی کند که هیچ دشمن نتواند.

مذاکره راه چاره نیست، دست کم در این مقطع مذاکره راه چاره نیست. زیرا به نظر نمی آید آمریکایی ها فهمیده باشند که آنها شکست خورده اند و باید به حقوق ایران پایبند باشند. اما اگر مذاکره راه حل نیست، نه جنگ نه صلح نیز حالت خوبی نیست. «یکی از ضررها و خطرهای کشور همین حالت نه جنگ نه صلح است».

ایران نباید زمان و زمین را از دست بدهد بلکه باید راه کاری در پیش بگیرد که دشمن را به زانو درآورد: جنگیدن تا وقتی که دشمن به زانو درآید و شدیدا طالب صلح باشد؛ بستن کامل تنگه هرمز تا همه دنیا اثرات جنگ را حس کند و به آمریکا فشار آورد؛ تقویت جبهه مقاومت و گرفتن خواب از چشم صهیونیزم و نیز کشورهای عرب متخاصم حاشیه خلیج فارس. این راهی است که ایران را زودتر به هدف می رساند.

محاصره دریایی آمریکایی ها نوعی رفتار جنگی است و تا وقتی این محاصره هست ایران نباید تن به هیچ مذاکره ای بدهد. در شرایط جنگی راحت تر می توان این محاصره را شکست. از طرف دیگر، در این زمان آتش بس اسرائیل مشغول استفاده از فرصت برای ضربه زدن به گروه های جبهه مقاومت خصوصا حزب الله لبنان است؛ دست روی دست گذاشتن و زد و خورد پراکنده در سواحل خلیج فارس کمکی به این شرایط نمی کند. برای صلح باید خوب جنگید.