در ایران غالبا ایام عزاداری به ده روز اول محرم محدود می شود و در مغرب روز عاشورا دیگر عزاداری تمام می شود، و تا روز اربعین به کمی عزاداری ادامه می یابد یا لباس سیاه عزا دیده می شود. اما شاید جالب باشد بدانیم که در میان شیعیان عرب در کشورهای عرب مانند عراق، لبنان، کویت و قطر و … فرهنگ عزاداری محرم به گونه ای دیگر است.
در میان شیعیان عرب ده روز نخست به نوعی پیشواز رفتن عزاداری است و اصل عزا گرفتن از روز عاشورا شروع می شود که حسین ع و یارانش شهید شده اند؛ نه به این معنا که هیچ نوعی عزاداری نکنند بلکه عزاداری اصلی از ظهر روز عاشورا شروع می شود و تا چهلم شهدای کربلا ادامه می یابد. در واقع، عزای اصلی مابین روز شهادت تا اربعین است.
روز عاشورا عشیره های عرب با علم عشیره خود وارد حرم امام حسین ع می شوند و تسلیت می گویند؛ سپس وارد حرم حضرت ابوالفضل العباس ع می شوند و تسلیت می گویند و خارج می شوند.
زنان آنها همگی با لباس سیاه عزا و روبنده تا روز اربعین هستند و در این چهل روز از هر گونه شادی، هدایا و هرچیزی که ناقض عزا باشد به سختی دوری می کنند.
بعضی از طوایف حتی از خرید و مهمانی رفتن و مهمانی دادن و هر چیزی مثل آن دوری می کنند.
این مراسم مختص اعرابی است که در محرم در عراق باشند؛ شیعیانی که در عراق نباشند در روز عاشورا به مکان های مقدس دیگر می روند. مثلا در لبنان به زیارت سیدتی خوله در بعلبک می روند.
