تیم ملی اسپانیا با پیروزی یک بر صفر مقابل آرژانتین پس از ۱۲۰ دقیقه، قهرمان جام جهانی ۲۰۲۶ شد و برای دومین بار در تاریخ، جام قهرمانی را بالای سر برد. شاگردان لوئیس دلافوئنته در فینالی که بیش از آنکه پرموقعیت باشد، نبردی تاکتیکی و فیزیکی میان دو قدرت بزرگ فوتبال جهان بود، با گل فرران تورس در وقت‌های اضافه از سد مدافع عنوان قهرمانی گذشتند و پایان باشکوهی بر یک ماه رقابت در آمریکا، کانادا و مکزیک رقم زدند.
نیمه نخست با احتیاط دو تیم آغاز شد و هر دو سرمربی تلاش کردند ابتدا راه‌های نفوذ حریف را ببندند. اسپانیا با تکیه بر مالکیت توپ و گردش سریع در میانه میدان، ابتکار عمل را در اختیار داشت، اما دفاع منسجم آرژانتین به رهبری کریستیان رومرو و لیساندرو مارتینز اجازه خلق موقعیت جدی را نداد. در سوی مقابل، آرژانتین نیز با وجود حضور لیونل مسی و خولیان آلوارز در خط حمله، در خلق فرصت‌های خطرناک ناکام ماند و نیمه نخست بدون گل به پایان رسید.
در نیمه دوم نیز روند بازی تفاوت چندانی نداشت. اسپانیا همچنان مالکیت بیشتری داشت، اما برابر دفاع فشرده آلبی‌سلسته به بن‌بست می‌خورد. آرژانتین نیز در انتقال توپ به یک‌سوم هجومی موفق عمل نکرد و طبق آمار رسمی مسابقه، تا دقایق پایانی حتی یک شوت در چارچوب نیز ثبت نکرد. در دقیقه ۳+۹۰، شرایط برای آرژانتین دشوارتر شد؛ انزو فرناندز پس از دریافت دومین کارت زرد از داور مسابقه اخراج شد و مدافع عنوان قهرمانی، وقت‌های اضافه را با ۱۰ بازیکن آغاز کرد.
برتری عددی اسپانیا سرانجام در دقیقه ۱۰۶ به ثمر نشست. حمله لاروخا با ضربه فرران تورس، مهاجم تعویضی اسپانیا، از فاصله‌ای نزدیک وارد دروازه شد تا تنها گل مسابقه و قهرمانی اسپانیا را رقم بزند. این گل روی توپ برگشتی به ثمر رسید و پاس گل رسمی برای آن ثبت نشد.
آرژانتین در دقایق پایانی وقت‌های اضافه با وجود یک بازیکن کمتر، آخرین تلاش خود را برای فرار از شکست انجام داد، اما دفاع منظم اسپانیا و واکنش‌های مطمئن اونای سیمون اجازه نداد نتیجه تغییر کند. پس از سوت پایان، تنش میان بازیکنان دو تیم به درگیری لفظی و هل دادن یکدیگر انجامید، اما جشن قهرمانی اسپانیا خیلی زود آغاز شد؛ تیمی که پس از قهرمانی اروپا، این بار نیز بر بام فوتبال جهان ایستاد و دومین جام جهانی تاریخ خود را به دست آورد.
