ایزد مینایی
رضا پهلوی و جریان سلطنت طلب به حدی ساده ،بدون برنامه و دور از حقایق میدانی است که کمتر عقلی باور میکند امید دشمن آمریکایی اسرائیلی به آن امید بسته باشند.
آیا آمریکا و اسرائیل توان تشخیص ناتوانی و حماقت پهلوی و جریان وابسته به او را ندارند؟
کمتر استراتژیستی نزاع داخلی را بزرگترین امید آمریکا برای شکست ایران در نظر نگرفته است ، روشن است که در ساعت صفر نیروهای نظامی و امنیتی ایران باید درگیر داخل کشور باشند ،در غیر اینصورت تقریبا پیروزی بر ایران با هزینه منطقی غیر قابل تحقق است ،اما آیا پهلوی همراه با تجزیه طلبان کرد و بلوچ چنین ظرفیتی دارند؟
این روزها گسل های جناحی خطرناک‌تر از پهلوی یا تجزیه طلبان همیشه شکست خورده به نظر می‌رسند.
کشور ما درگیر مهمترین نبرد در ۴ قرن اخیر است، این نبرد تمدنی آینده ایران را می‌سازد و شکست در این نبرد به احتمال زیاد ایران را به سرنوشت عثمانی پس از جنگ جهانی اول دچار خواهد کرد.
تقلیل تحلیل شرایط امروز به نزاع سیاسی مبتنی بر نفرت طرفداران جلیلی_قالیباف_روحانی از یکدیگر بسیار ساده انگارانه است اما افراد آشنا به فضای رسانه درک میکنند باور عدم شانتاژ این تنش ها از خارج بسیار سخت است.
روشن است که دشمن برای ساعت صفر عملیاتی خود روی نزاع در داخل ایران حساب باز کرده ،اما سوال اینجاست گسل واقعی که قرار است در لحظه حیاتی فعال شود دقیقا در کدام نقطه قرار دارد؟
اگر امید نظام سلطه به جریان سلطنت طلب به همراه تجزیه طلبان بود قطعا این نیروها در دو جنگ رمضان یا ۱۲ روزه فعال می‌شدند اما با شروع هر دو جنگ هیچ نشانی از صدور دستور ساعت صفر به چشم نمی‌خورد، گویا دشمن بنا دارد دستگاه های نظامی_امنیتی ایران باور کنند نیروی اصلی پهلوی بود که خنثی شد.
امروز نقش فعالان سیاسی و خواص در خنثی کردن هر نوع گسلی که ممکن است تنش آفرین باشد بسیار حیاتی است.
به نظر نمی‌رسد خواص جامعه توانسته باشند معنی واقعی حضور کشور در نبرد تاریخی تمدنی را در افکار عمومی جامعه تبیین کنند.
