معاون توسعه روستایی و مناطق کم برخوردار در نشست راهبردهای نسل نو برای روستا
عصر دیروز عبدالکریم حسین‌زاده، معاون رئیس‌جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق کم برخوردار کشور میزبان جوانانی بود که درباره ایده‌ها و دیدگاه‌های خود در حوزه توسعه روستایی و مناطق کم‌برخوردار صحبت کردند.
عبدالکریم حسین زاده در این دیدار صمیمی راجع به رویکردها و مأموریت‌های ملی درباره توسعه روستاها و مناطق کم‌برخوردار صحبت کرد. در این گزارش اختصاصی گمان شکن مطالب این سخنرانی پیاده شده و محورهای کلیدی به شکل زیر است:
رویکرد ملی و انگیزه‌ها
– تأکید بر ایران‌دوستی، نگاه میهن‌دوستانه و اشتیاق به تغییر دنیا؛ روشن شدن این که ایران‌محوری و خدمت به میهن دال مرکزی تمامی صحبت‌هاست.
– لزوم اعتمادآفرینی دولت و نهادهای حکومتی به جوانان و نسل‌های آینده، استقلال فرصت‌ها و کاهش یأس از عملکرد مسئولان.
مسائل اساسی و رویکردهای راهبردی
– ضرورت اجتناب از نگاه از بالا به پایین در برنامه‌ریزی روستایی؛ مشارکت میدان‌مندانه با خود مردم و استفاده از ظرفیت‌های هر استان برای طراحی اطلس ملی ظرفیت‌ها و تهدیدها.
– مبارزه با تبعیض و نگاه تحقیرآمیز به اقوام و مناطق، تأکید بر شهروندی ایرانی و خدمات برابر به تمامی اقوام و شهرها.
– توجه به هویت فرهنگی و تمدنی ایران و تقویت نشاط سیاسی و اجتماعی در جامعه چندفرهنگی.
پیشنهادها و پروژه‌های پیشنهادی
– احیای واحدهای راکد به جای ایجاد واحدهای جدید: بازگرداندن آن‌ها به چرخه تولید با حفظ سرمایه‌گذاری اولیه و کاهش بیکاری در مناطق کم‌برخوردار.
– ایجاد اطلس ملی ظرفیت‌های روستاها: تعیین ظرفیت هر روستا و تهدیدهای آن جهت هدایت سرمایه‌گذاری و عملیات.
– تقویم و تقویم جشنواره‌های روستا: تدوین تقویم ملی برای جشنواره‌ها تا به ظرفیت‌های محلی جهت‌دهی شود و اقتصاد محلی تقویت گردد.
– فناوری و نوآوری روستایی: ایجاد هاب‌های هفت‌گانه فناوری و نوآوری روستایی و توسعه روابط با پارک‌های علم و فناوری استان‌ها و مدارس مهارت‌های فناوری.
– شبکه ملی توانمندسازی: راهبران محلی در هر استان، شهرستان و دهستان برای مدیریت و اجرا و گزارش‌دهی، با رویکرد هماهنگی ملی.
– کارآفرینی اجتماعی و همکاری با بخش خصوصی/دیپلماسی مرزها: استفاده از ظرفیت دیپلماسی و سرمایه‌گذاران خارج از کشور برای سرمایه‌گذاری در روستاها و تقویت زنجیره ارزش کشاورزی/صنایع تبدیلی.
– تمرکز بر عدالت توزیعی واقعی: توجه به شاخص‌های دسترسی (آب، راه، زیرساخت، سلامت، آموزش) و جلوگیری از تبعیض مثبت همراه با استفاده از ظرفیت‌های محلی در کنار حمایت‌های ملی.
– بازارهای روستایی و زنجیره ارزش: وصل نمودن تولید روستا به صنایع بزرگ (مانند گندم → ماکارون، لبنیات → شرکت‌های بزرگ)، تا ارزش‌افزوده در محل ایجاد شود.
– بهبود خدمات پایه شرق و غرب کشور: بهبود آب‌رسانی سیار و به‌روزرسانی زیرساخت‌ها، ورود به پروژه‌های محیط زیست-معیشت با رویکرد پایدار.
– حمایت از بازماندگان تحصیل و عدالت آموزشی: همکاری برای ایجاد فضای آموزشی و اینترنتی برای بازماندگان تحصیل یا کم‌َدسترسی.
تعهدات و شیوه اجرایی
– ایجاد دبیرخانه ملی و دبیرخانه‌های استانی برای نظارت، پیگیری و اجرای پروژه‌ها.
– استفاده از بانک ایده ملی برای جمع‌آوری و ارزیابی طرح‌های عملی و سودمند از سوی مردم و فعالان محلی.
– دعوت از نیروهای مردمی و بخش خصوصی برای حضور در نمایشگاه‌ها و روز ملی روستاها و اجرای غرفه‌ها و پروژه‌های محلی.
– تضمین همکاری با اقشار مختلف و نهادهای حمایتی در قالب اکوسیستم مشترک برای توسعه روستایی، از جمله جهادی‌ها، NGOها و بخش خصوصی.
نتیجه‌گیری و پیام نهایی
– تأکید بر این که توسعه آبرومند روستاها و عدالت واقعی به مشارکت مردم، ظرفیت‌سازی محلی و هماهنگی‌های ملی نیاز دارد.
– تعهد به پیگیری عملیاتی، شفافیت، پاسخگویی و گزارش‌دهی به مردم و مراجع بالادستی برای تثبیت ثبات و رشد کشور.
– دعوت از مشارکت و همکاری گسترده با رویکرد هم‌افزایی تا روز ملی روستاها و فراتر از آن.
در مجموع، ماحصل این نشست تاکید بر ایجاد یک ساختار نظام‌مند و مردم‌محور برای استفاده از ظرفیت‌های روستاها، با رویکرد عدالت، همبستگی ملی و توسعه پایدار است.
