سیاست

این اسمش روزنامه نگاری نیست!

احمد جعفری چمازکتی

 

وقتی خبر گرفتن امتیاز این روزنامه به صورت ناعادلانه و سفارشی توسط وزارت ارشاد مرحوم رئیسی صادر شد، خیلی ها اعتراض کردند اما من استقبال کردم چرا که معتقد بودم نوشتن بهتر از سنگ پراکنی است.

حالا می فهمم من با عینک ساخت روستای چمازکتی به موضوع نگاه کردم و معترضان که از قضا دستی هم بر آتش داشتند، پیچش مو را می دیدند.

در نگاه اول اگر کسی نام این جریده را نشناسد، فکر می‌کند صفحه اول یک شبنامه یا مانیفست سیاسی را می خواند.

البته آرایه صفحه اول یک روزنامه پیرامون یک موضوع واحد، دلالت بر غیرحرفه ای بودن این جماعت است.

“علی الاصول” اگر این نامه رهبری انقلاب، در حیات آقای ابراهیم رئیسی منتشر می شد، شما هنر وارونگی این جماعت را هم می دیدید!

معتقدم این نامه یک سند تاریخی است که نشان داد بر خلاف نظر بدخواهان، ریاست جمهوری در ایران یک عنوان فرمایشی و مصلوب اختیار نیست و رئیس جمهوری هم می تواند به نمایندگی از رهبری و ملت، پای یک قرارداد مهم ملی را امضا بزند.

اینکه می گویند مجلس از مدار مذاکره خارج شده است، یادشان نرفته که رئیس هیات ایرانی مذاکره، خودش رئیس مجلس است ! منظورشان این است که چرا باید قالیباف رئیس مجلس باشد !

ما یادمان نرفته که در دو جنگ اخیر، سپاهیان پای لانچر می دانستند که اگر شلیک کنند، مورد هدف قرار می گیرند اما ایستادند، شلیک کردند و شهید شدند. حالا شما اطلاعیه سپاه پاسداران را در باره پیام رهبری بخوانید و با این به اصطلاح روزنامه مقایسه کنید.

تردید ندارم جماعتی که شبها در خیابان به خادمان کشور فحاشی می کنند، آبشخوری دارند که آبش مسموم است!

خدا عاقبت همه ما را ختم بخیر کند. آمین.

احمد جعفری چمازکتی

پیشکسوت و صاحب نظر رسانه

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا