
معاون قهرمانی وزارت ورزش اخیرا در یک چرخش صد و هشتاد درجه ای اعلام کرده از این پس گماردن سرپرست در فدراسیون های ورزشی لغو و انتخابات آنها پیش از پایان دوره روسای مستقر انجام خواهد گرفت!
به قلم محمدرضا کاظمی
اسبقیان برای توجیه تغییر موضع وزارت ورزش، انتخابات ریاست جمهوری را به عنوان شاهد مثال ذکر کرده تا به زعم خود راه هر گونه انتقاد احتمالی از این چرخش غیر منتظره را بسته باشد. گویا جناب معاون فراموش کرده خود ایشان تا همین چند وقت پیش سرپرست فدراسیونی بود که در آنجا با اختیارات تمام کاری کرد که بعدها در تاریخ ورزش به عنوان نمونه بارز مهندسی انتخابات و نقض اساس تعارض منافع از آن یاد خواهد شد.(در این رابطه مفصل خواهم نوشت) حال چه شده فردی که کوتاه زمانی پیش بالاترین اعمال قدرت را به عنوان سرپرست فدراسیون انجام داده اکنون از آن اعراض می کند؟ کاش یک نفر در وزارت ورزش به این بزرگوار یادآور می شد تفاوت انتخابات ریاست جمهوری با حضور دهها میلیون نفر رای دهنده و انتخابات فدراسیون ها که در آن ۵۰_۶۰ نفر تحت عنوان روسای هیات ها و کمیسیون ها برگزار می شود از زمین تا آسمان است. تفاوت دیگر آنکه رییس جمهور مستقر، نه میلیون ها رای دهنده را می شناسد و نه می تواند کوچکترین اعمال نظری نسبت به کار و زندگی آنها داشته باشد اما روسای هیات های استانی واعضای کمیسیون های مختلف با اعمال نظر رییس فدراسیون مستقر برگزیده می شوند. بنابراین برخلاف نظر معاون قهرمانی وزارت ورزش توجیه ایشان بر هیچ اساسی استوار نیست.
این درست که انتخاب سرپرست ها موجب بروز پاره ای مشکلات در فدراسیون ها می شد اما حداقل برای حفظ ظاهر هم که شده این تصور را ایجاد می کرد که شرایط برای کاندیدا ها تا حدی برابر است اما اگر قرار باشد انتخابات با حضور روسای مستقر برگزار شود باید پیشاپیش فاتحه چنین انتخاباتی را خواند.
کدام کاندیدا می تواند با رییس فدراسیونی که هیات های استانی و اعضای کمیسیون های مختلف با نظر او انتخاب شده اند رقابت کند؟ رییس فدراسیونی که نه تنها بر کرسی ریاست تکیه زده بلکه این اختیار را دارد تا از تمام امکانات مادی و معنوی فدراسیون علیه رقبای خود استفاده کند بنابراین هر نام دیگری می توان بر این روند غیر متعارف و نا عادلانه گذاشت جز آنکه انتخابات باشد.
به نظر می رسد مسئولین وزارت ورزش در مسئله انتخابات فدراسیون ها با بن بست کامل مواجه شده اند. دنیا مالی پس از حضور در ساختمان سئول از همان ابتدا تاکید کرد در راستای بی طرفی روند گماردن سرپرستان در فدراسیون ها ادامه خواهد یافت با این شرط که سرپرست ها حق حضور در انتخابات را نخواهند داشت. حالا اما به نظر می رسد شرایط کاملا برعکس شده و امری که تا چند وقت پیش در نظر وزیر ورزش عین صواب بود امروز عین خطا شمرده می شود!
به این ترتیب و طبق نگرش جدید مسیولین وزارت ورزش، روسای فدراسیون ها پس از ۴ یا حتی ۸ سال حضور در راس قدرت نه تنها کنار نمی روند بلکه عملا خودشان مسئول برگزاری انتخاباتی می شوند که قرار است در آنجا یک نفر به عنوان رییس انتخاب شود!! حالا خوب است احدی از زعمای قوم و عقلای کل وزارت ورزش این مسیله را برای اهالی ورزش روشن کند که تحت شرایط یاد شده واژه انتخابات چه محلی از اعراب خواهد داشت؟
به نظر می رسد مهندسی برخی انتخابات فدراسیون ها از جمله ژیمناستیک و نادیده گرفتن موضوع تعارض منافع از سوی وزارت ورزش به مذاق برخی چنان خوش آمده که به یکباره خواهان بی محتوا کردن اساس انتخابات شده اند زیرا با این اقدام غیر کارشناسی نه تنها سه دوره حضور روسای فدراسیون های مستقر تضمین خواهد شد بلکه عملا واژه انتخابات از قاموس ورزش حذف می شود.

