ماجرای عجیب یک کانون در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
و بیش از ۲۰۰۰ متر فضای عمومی در بهترین موقعیت شهر اصفهان
بر اساس اسناد و اطلاعاتی که به دست پایگاه خبری «گمان‌شکن» رسیده، ابهامات جدی درباره نحوه واگذاری و تداوم اختصاص فضای متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به یک کانون یا موسسه با فعالیت اصلی در حوزه آموزش مطرح شده است؛ موضوعی که در صورت صحت اطلاعات موجود، پرسش‌های مهمی درباره نحوه مدیریت اموال عمومی، تصمیمات مدیریتی و میزان رعایت منافع دانشگاه و نظام سلامت ایجاد می‌کند.
ماجرا مربوط به فضایی بیش از ۲۰۰۰ متر مربع (در خود اظهاری مدیر موسسه تا سیزده هزار متر هم مطرح است) از املاک متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است که برای حدود ۷ سال به صورت تقریبا رایگان در اختیار این کانون قرار داشته است؛ فضایی که طبق اطلاعات موجود، پیش از این دارای کاربری عمومی در حوزه بهداشت و سلامت بوده و استفاده اختصاصی از آن، باعث شده مجموعه‌های مرتبط ناچار به استفاده از محل جایگزین و تحمل هزینه‌های اضافی شوند.
در شرایطی که دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور با کمبود منابع، محدودیت‌های مالی و نیازهای گسترده درمانی و آموزشی مواجه هستند، واگذاری طولانی‌مدت چنین فضایی به یک مجموعه خارج از ساختار اصلی دانشگاه، موضوعی نیست که بتوان بدون پاسخ روشن از کنار آن عبور کرد.
اما موضوع زمانی ابعاد جدی‌تری پیدا می‌کند که طبق اطلاعات و مستندات موجود، این کانون در سال‌های استفاده از این فضای دانشگاهی، صرفاً به فعالیت‌های داخلی خود محدود نبوده و از بخش‌هایی از این محل برای فعالیت‌های درآمدزا نیز استفاده کرده است.
بر اساس اطلاعات رسیده، بخش‌هایی از این فضا در مقاطعی برای برگزاری بازارچه‌ها، نصب سازه‌ها و تابلوهای تبلیغاتی و همچنین برگزاری کلاس‌ها و دوره‌های آموزشی توسط مجموعه‌ها و موسسات دیگر مورد استفاده قرار گرفته و در قبال این موارد مبالغی مجددا به عنوان اجاره دریافت شده است. در حقیقت موجر ملک استیجاری را مجددا اجاره میداده است، ملکی که بابت استفاده از آن تقریبا اجاره ای پرداخت نمیکرده است.
اگر این اطلاعات مورد تأیید قرار گیرد، سوال مهمی مطرح می‌شود:
آیا فضای متعلق به دانشگاه علوم پزشکی که با هدف مشخص و در اختیار یک کانون قرار گرفته بود، قرار بوده به محلی برای ایجاد درآمد از طریق اجاره فضا به اشخاص، موسسات و مجموعه‌های دیگر تبدیل شود؟
اگر چنین بهره‌برداری‌هایی انجام شده، مبنای قانونی آن چه بوده و درآمدهای حاصل از این فعالیت‌ها چگونه ثبت، مدیریت و هزینه شده است؟
این در حالی است که فضای مورد بحث متعلق به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بوده و هرگونه استفاده اقتصادی از اموال عمومی، نیازمند شفافیت کامل، مجوزهای مشخص و رعایت دقیق ضوابط مربوط به اموال دولتی است.
به بیان دیگر، سوال فقط این نیست که چرا چنین فضایی سال‌ها در اختیار یک کانون قرار گرفته؛ سوال مهم‌تر این است که آیا این فضا در عمل به یک ظرفیت اقتصادی برای یک مجموعه خاص تبدیل شده و اگر چنین بوده، سهم و جایگاه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در این فرآیند چه بوده است؟
بر اساس اطلاعات موجود، این کانون در سال‌های گذشته علاوه بر فعالیت‌های آموزشی، با عنوان فعالیت‌های خیرخواهانه نیز معرفی شده و در این مسیر از برخی افراد و فعالان حوزه آموزش و سلامت کمک‌ها و اقلامی دریافت شده است. درباره نحوه مدیریت این ظرفیت‌ها، میزان شفافیت عملکرد و چگونگی هزینه‌کرد یا بهره‌برداری از این موارد نیز سوالاتی مطرح است که نیازمند پاسخگویی است.
اما بخش مهم‌تر ماجرا به رابطه این کانون با دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بازمی‌گردد.
طبق اطلاعات موجود، در زمان واگذاری فضای اولیه، مسئولیت مدیریتی این کانون بر عهده فردی بوده که همزمان در ساختار آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نیز دارای جایگاه مدیریتی بوده است. همین موضوع یک پرسش جدی ایجاد می‌کند: آیا دانشگاه در زمان واگذاری، بررسی دقیقی درباره استقلال تصمیم‌گیری، تضاد منافع احتمالی و رعایت عدالت در تخصیص امکانات انجام داده است؟
این توافق همچنین در دوره مدیریتی رئیس وقت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شده؛ مدیری که اکنون نیز در ساختار وزارت بهداشت دارای مسئولیت است. بنابراین انتظار می‌رود درباره چرایی و چگونگی این تصمیم، توضیحی روشن و قابل دفاع ارائه شود.
طبق اطلاعات موجود، در سال ۱۴۰۲ دانشگاه علوم پزشکی اصفهان خود برای تخلیه این ملک وارد فرآیند حقوقی شده است. پیگیری‌هایی انجام شده، موضوع تخلیه محل مطرح شده و حتی مطالبه حقوق دانشگاه بابت مدت استفاده از ملک نیز دنبال شده است.
اما اینجا همان نقطه‌ای است که یک سوال اساسی و جدی شکل می‌گیرد:
اگر این کانون باید ملک دانشگاه را تخلیه می‌کرد، چرا دوباره فضای دیگری در اختیار همان مجموعه قرار گرفته است؟
اگر این مجموعه آن‌قدر مورد اعتماد بوده که دوباره امکان استفاده از فضای دانشگاهی برای آن فراهم شده، چرا دانشگاه پیش‌تر برای بازپس‌گیری ملک اقدام کرده است؟
و اگر عملکرد یا نحوه استفاده از فضای قبلی محل اشکال بوده، چه اتفاقی افتاده که بار دیگر زمینه اختصاص فضای جدید فراهم شده است؟
این تناقض، مهم‌ترین بخش این پرونده است؛ تناقضی که نمی‌توان آن را صرفاً یک اختلاف اداری یا جابه‌جایی مکان دانست.
در نهایت چند سوال کوتاه اما جدی باقی می‌ماند:
- معیار دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای اختصاص بیش از ۲۰۰۰ متر فضای دانشگاهی به این کانون چه بوده است؟
- آیا سایر موسسات آموزشی حوزه سلامت نیز امکان استفاده از چنین ظرفیت‌هایی را دارند؟
- اگر این کانون برای تخلیه محل قبلی با دانشگاه وارد اختلاف شده، دلیل اختصاص فضای جدید چیست؟
- درآمدهای احتمالی حاصل از بهره‌برداری از این فضا چگونه مدیریت شده است؟
- چه کسانی مسئول پاسخگویی درباره این تصمیمات هستند؟
اموال دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، سرمایه شخصی هیچ مجموعه‌ای نیست؛ این اموال متعلق به مردم و بخشی از سرمایه نظام سلامت کشور است. هرگونه واگذاری یا اختصاص آن باید با شفافیت کامل، توجیه روشن و رعایت دقیق منافع عمومی انجام شود.
اکنون انتظار می‌رود مسئولان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و افراد مرتبط با تصمیمات گذشته، درباره این روند توضیح دهند و مشخص کنند چرا مجموعه‌ای که کار به درخواست تخلیه و پیگیری حقوقی رسیده بود، بار دیگر امکان استفاده از فضای دانشگاهی پیدا کرده است.
پایگاه خبری «گمان‌شکن» اعلام می‌کند اسناد و مدارک تکمیلی درباره این موضوع در اختیار دارد و در صورت نبود پاسخ شفاف از سوی مسئولان، گزارش‌های مستند بعدی برای شفاف اذهان عمومی و اجرای رسالت خیری-تحلیل این پایگاه منتشر خواهد شد.
