
انتخابات میاندورهای آمریکا با پیروزی قاطع دموکراتها در هر دو مجلس سنا و نمایندگان پایان یافت؛ نتیجهای که به گفته ناظران، ضربهای سنگین به دونالد ترامپ و حزب جمهوریخواه بود. اما در حالی که بسیاری در تهران و پایتختهای جهان از خود میپرسند آیا این شکست انتخاباتی به معنای توقف جنگ با ایران است، پاسخ صریح این است: خیر.
آمریکا و ایران هماکنون درگیر جنگی محدود اما واقعی هستند. در ماههای اخیر، پنتاگون گزینههای حمله سهروزه به زیرساختهای موشکی و انرژی ایران را آماده کرده و ناوهای هواپیمابر آمریکایی در حال استقرار در منطقه هستند؛ ایران نیز در حال تدارک پدافند و آفند است. ترامپ پیش از انتخابات وعده داده بود که به ایران حمله نخواهد کرد، اما گزارشها حاکی از آن است که آمریکا در روزهای منتهی به رأیگیری، جزیره قشم را هدف حملاتی قرار داده است.
با این حال، قانون اساسی آمریکا رئیسجمهور را حتی پس از شکست در انتخابات میاندورهای، فرمانده کل قوا نگه میدارد. کنگره جدید تا سوم ژانویه ۲۰۲۷ مراسم تحلیف برگزار نکرده و ترکیب قدیمی کنگره همچنان بر سر کار است. این بازه زمانی نزدیک به دو ماهه، که به اردک لنگ یا سیاستمدار در حال خروج معروف است، به یکی از لحظات خطیر برای صلح در خاورمیانه تبدیل شده است.
ترامپ ممکن است از این فرصت برای اجرای یک عملیات نظامی گستردهتر استفاده کند؛ نه به این دلیل که میخواهد جنگ را تشدید کند، بلکه برای آنکه پیش از آغاز نظارت دموکراتها در کنگره، اهداف نظامی خود را محقق سازد و سپس پیروزی اعلام کند.
شکست انتخاباتی میتواند انگیزه ترامپ را برای اقدام سریع نظامی پیش از ژانویه افزایش دهد؛ اهدافی مانند بازگشایی تنگه هرمز یا نابودی ذخایر اورانیوم غنیشده ایران.
آیا ترامپ با پیامدهایی روبرو خواهد شد؟ بله، اما این پیامدها بیشتر سیاسی و نهادی خواهند بود تا حقوقی و فوری. کنگره دموکرات میتواند تحقیقات گستردهای درباره کنش های جنگ آغاز کند، بودجه نظامی را محدود یا مشروط کند و قوانینی برای محدودسازی اختیارات جنگی رئیسجمهور تصویب کند. با این حال، ترامپ حق وتو دارد و لغو وتوی او نیازمند اکثریت دو سوم در کنگره است که بعید به نظر میرسد. استیضاح نیز بدون حمایت دوحزبی و اتهام مشخص، عملاً از دستور کار خارج است.
نتیجه نهایی روشن است: پیروزی دموکراتها به خودی خود به جنگ پایان نمیدهد. بلکه ممکن است همانگونه که تاریخ نمونههایی مانند افزایش نیروهای آمریکایی در عراق پس از شکست جمهوریخواهان در سال ۲۰۰۶ نشان میدهد دوره گذار را به زمانی برای تشدید عملیات تبدیل کند. تهران و پایتختهای منطقه باید خود را برای یک پنجره دو ماهه بیثبات و غیرقابل پیشبینی آماده کنند؛ پنجرهای که در آن، فرمانده کل قوا هنوز ترامپ است و کنگره جدید هنوز بر کرسیهای خود تکیه نزده است.




